~Το νησί των συναισθημάτων~
Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα.Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω.Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.Η Αγάπη τον ρωτάει : Πλούτε μπορείς να με πάρεις μαζί σου;“.“Όχι δεν μπορώ.Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα.” είπε ο Πλούτος.
Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.“Σε παρακαλώ βοήθησέ με.“είπε η Αγάπη."Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη.Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου."της απάντησε η Αλαζονεία.
Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτήν βοήθεια."Λύπη άφησε με να έρθω μαζί σου.”.“Ω Αγάπη είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου."της απάντησε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την αγάπη άλλα και αυτή δεν της έδωσε σημασία.Ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:
"Αγάπη έλα προς τα εδώ!Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν τον γνώριζε άλλα ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.Όταν έφτασε στη στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στον δρόμο του.Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε ρώτησε την Γνώση :"Γνώση ποιος με βοηθησε;”.“Ο Χρόνος"της απάντησε η Γνώση."Ο Χρόνος;"ρώτησε η Αγάπη."Γιατί με βοηθησε ο Χρόνος;"Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
"Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη.”
-Μάνος Χατζιδάκις.
angelinag3